Alfa í netheimum

Gleðilegt sumar

2008-04-24T14:05:00.000-07:00

Nú er sumarið komið á Fróni. Við mæðginin fórum í skrúðgöngu, svona ekta Kópavogsgöngu sem endaði í Smáranum að venju þar sem Tóti trúður kynnti atriðin. Við hittum sanna Kópavogsbúa í göngunni að venju: Unni dóttur Þórunnar Hjartardóttur, Stebbu Þórunnar systur og slektið þeirra.

Það er heilmikil gerjun í gangi í Hlíðarhjallanum og ungviðið að velta ýmsu fyrir sér varðandi menntunarmöguleika og fleira. Vigdís, heimasætan á bænum er að spá í framhaldsmenntun eftir stúdentsprófið og það er gríðarlega spennandi að vera að klára menntaskóla. Einhvern veginn allir vegir opnir og lífið fullt af möguleikum. En núna erum við allavega að undirbúa veisluna, spá í dress á stúlkuna og fleira. Síðan ætlar Kristín Hlíf Auðardóttir að koma til okkar og vera hjá okkur í sumar. Hún kemur auðvitað í veisluna og fékk meira að segja fríí sínum sænska skóla til þess að gleðjast með frænku sinni.

Nú og svo ætla allir að skella sér til Majorka með Þórunni Hjartardóttur og familíu. Þessar Majorka ferðir eru orðnar að föstum punkti í tilverunni hjá Hlíðarhjallafamilíunni. Og allir hlakka gríðarlega til ...

Svíþjóðarferðin í ár

2008-03-24T14:25:00.000-07:00

Við áttum mjög skemmtilega páska fórum til Svíþjóðar og heimsóttum Auði og Roger. Við gistum heima hjá þeim í Huddinge sem er rétt fyrir utan Stokkhólmsborg. Við studdumst við lestarsamgöngur og ferðuðumst fram og til baka um borgina í heila viku. Við fórum á sýningar og söfn og áttum góðar stundir með Auði og familíu. Aðal málið var að skoða Vasaskipið, sögufrækt sænskt skip sem sökk á 17. öld en var grafið upp á sjötta áratugnum, hreinsað og gert að safni. Listasafn var byggt yfir skipið og allt var þetta hið fróðlegasta og flottasta safn. Börnin drukku í sig þekkinguna og það var mjög ánægjulegt hvað þau voru áhugasöm. Eftir Vasaskoðunina þá fórum við í Unibanken sem er svona míníútgáfa af Astrid Lindgren safninu. Það var líka mjög skemmtilegt, sérstaklega atriðið úr Kalla á þakinu. Allt var þetta svo gríðarlega sænskt . Síðan var bara arkað á sýningar og allir með. Við fórum meðal annars á Andy Warhol sýningu, Tolouse Latreck og sænska náttúrumynjasafnið. Þar skoðuðum við heimsins stærsta kvikmyndahús. Gríðarlega var það skemmtilegt, maður lifði sig algjörlega inní viðfangsefnið og fannst á tímabili að maður væri kominn til Egiptalands að skoða píramídana gömlu. Og svo skoðuðum við Charles Chaplin sýningu í Menningarhúsinu sænska. Þar voru óborganlegar kvikmyndir Chaplins ásamt ljósmyndum frá ferli hans. Mikið var síðan gott að fá sér að borða, sænskar pulsur (ojjjj) á skreyttum diski sem ollu mikilli kátínu í annars kúltíveruðu umhverfi Nýlistasafnsins.

Síðan á föstudeginum langa elduðum við þessa gasalegu frönsku máltíð að hætti Petrínar Rós samkennara Sigmars í MS. Máltíðin hitti í mark og allir voru ánægðir. Jú, og Roger eldaði líka ekta sænskar kjötbollur alveg gómsætar á bragðið. Hlíðarhjallafamilían átti sína bestu páska í áraraðir.

Ég er orðin amma

2008-01-25T13:46:00.000-08:00

Það tilkynnist hér með að ég er orðin amma. Barnið heitir Snót Vigdísardóttir og er 6 vikna gömul. Snót litla er frekar órólegt barn, sífellt vekjandi athygli á sér. Hún hjalar þegar henni er sinnt og vill láta klappa sér. Síðan tekur heilmikinn tíma að sinna henni, gefa henni pela og skipta á henni. Já ömmuhlutverkið er mikið djobb. Vigdís á fullt í fangi með Snót, enda er hún órólegt barn sem þarf mikla umönnun. Hún vakir daga og nætur og ég velti því fyrir mér hvort hún sé nokkuð ofvirk og etv. með athyglisbrest. Það kemur örugglega allt í ljós síðar við nákvæma heilsufarsathugun. Snót er hin laglegasta snót í bleikum barnagalla.

Verst finnst Vigdísi að hún þarf að fara á tölvunámskeið um helgina og þá er spurning hvað eigi að gera við Snót litlu. Ef hú tekur hana með sér þá kannski truflar hún alla Eplanotendurna. Ef amma sinnir henni þá getur Vigdís misst punkta í lífsleiknikúrsinum. Afinn hefur ekkert að gera í allt barnastússið. Hann les bara bækur og er búin að fá nóg af barnauppeldi í bili. Það er því ekkert hægt að treysta á hann. Já, og Vigdís þarf að sofa í öðru herbergi því Snót litla er svo óróleg á nóttunni og amma hennar þarf að ná heilum nætursvefni. Já, svona gengur lífið í Hlíðarhjallanum. Semsagt rífandi stemning og barnalán.

Boðið í bröns 20. okt.

2007-10-13T17:25:00.000-07:00

Í tilefni afmæla okkar Sigmars 19. okt. næstkomandi þá verðum við með opið hús í Hlíðarhjalla 14 laugardaginn 20. okt. næstkomandi kl. 12-15. Allir eru velkomnir meðan húsrúm leyfir. Við ætlum að bjóða uppá með súpu, heimabakað brauð og álenska pönnuköku.

Með kveðju:
Alfa og Sigmar

"Bara heima"

2007-08-28T04:07:00.000-07:00

Af mér er allt gott að frétta. Er komin í veikindafrí og ætla að safna kröftum og verð í læknismeðferð fram að áramótum. Hef það gott heima, en sé samt að það er fullt starf að vera lasinn. Hægt er að hafa nóg fyrir stafni ef maður vill. Hef t.d. farið í yoga í Ljósinu og hitt þar fólk sem er að glíma við veikindi. Síðan er gönguhópur frá Landspítalanum þrisvar í viku í Laugardalnum. Það er mjög fín grúppa sem hittist þar ásamt hjúkrunarfræðingi eða sjúkraþjálfara. Jú, svo er bara að draga andann djúpt og anda að og segja einn og anda frá og segja tveir ... og þá kemur þetta allt saman.

Nú er Valgeir minn fluttur að heiman í námsmannaíbúð og er gasalega ánægður með sig. Mömmu finnst dálítið óþægilegt að geta ekki lengur rassakastast í hans málum, en hann er að spjara sig mjög vel. Íbúðin er lítil og smart einstaklingsíbúð í Grafarvoginum. Hann er bíllaus pilturinn og ætlar að notast við almenningssamgöngur í skólann. Já, bara duglegur drengur.

Gaman í London

2007-05-19T11:57:00.000-07:00

Föstudagurinn 18. maí hófst á trimmi í Hidepark með vinkonu okkar. Síðan tók við brunch á frönskum veitingastað í grenndinni, þar sem við búum í Suður Kengington. Síðan fórum við á stórskemmtilega sýningu í Victoria and Alberts Museum. Sýningin, hét Surrealism and Design og var meiriháttar skemmtileg, alltaf svo mikið líf, gleði og frumlegheit í súrealismanum. Þarna voru verk eftir Miró, Dalí og marga fleiri fræga listamenn. Síðan fórum við á kaffihús og fengum okkur kaffi og kökur. En rúsínan í pysluendanum var leikhúsferð í Victorias Palace Theater á Billy Elliot. Þetta var svo skemmtileg sýning, dans og söngur og dýpt í söguþræði. Kvenfélagskonurnar voru tárvotar á stundum og hrærðar inn að beini. Þarna fléttaðist verkalýðsaga saman við danslist og fleira. Kvöldið endaði á pizzustað með hlátursrokum og tilheyrandi. Okkur líður bara eins og prinsessum í London.

Laugardagurinn var eftirminnilegur. Vinur okkar vildi endilega bjóða okkur í brunch (úff hvað við erum vinsælar) á geggjuðum súsístað í London. Málsverðurinn hófst á því að við fengum litla þvottaklúta sem ekki er frásögufærandi, en þegar þjónarnir settu á okkur servétturnar þá varð mér hugsað til gamla fólksins á Hrafnistu. Já, það er ekkért púkalegt við það að láta setja sig stykki áður en maður nærist. Það er gert á flottustu súsístöðum í London og líka á Hrafnistu.!
Við örkuðum síðan eitthvað í búðir í lok dags, en um kvöldið skyldi aftur fara út að borða!
Það voru endurnærðar Kvenfélagskonur sem fóru síðan heim til sín á Sunnudeginum, búnar að treysta vinarböndin, anda að sér kúltúr og sinna búðarrápi. Gat ekki verið betur heppnað. Kæru vinir í London, innilegar þakkir fyrir okkur.

Velmegunarkleinur í Lundúnaborg

2007-05-17T13:04:00.000-07:00

Kvenfélagskonurnar (sem nú ganga undir nafninu Velmegunarkleinur) eru komnar til London og fengu höfðinglegar móttökur hjá vinum sínum, sem búa í Kensington hverfinu. Þær gista í lúxushúsi á besta stað í borginni og örstutt er í Harrods og fleiri verslanir. Þær hafa uppgötvað að þær eru sko engir meðaljónar sem arka um Oxfordstræti. Nei, þær strauja kortin grimt í dýrustu búðum borgarinnar.

Dagurinn í dag hófst með kraftgöngu í Hide Park ásamt Robbie Williams og Paul McCartney. (Bakhluti Robbies var ansi flottur, Cartneys er aðeins farinn að síga!). Síðan tók við margra klukkustunda morgunverður og undirbúningur fyrir verslunardaginn mikla. Í hádeginu var farið í Harrods og aftur skyldi næra sig hresilega. Kvensurnar rassaköstuðst síðan um alla borg, en þó aðallega Kensington High Street. Um kvöldið var stímað á indverskan veitingastað í grenndinni. Gríðarleg stemning er í ferðinni ...:-)

Risessan í stuði

2007-05-14T15:58:00.000-07:00

Brugðum okkur um helgina í bæinn til að sjá frönsku Risessuna. Það var algjör upplifun. Hittm fullt af skemmtilegu fólki og okkur fannst þetta besta götuleikhús sem við höfum á ævinni séð. Annars er bara allt gott að frétta af húsmóðurni, hún er bara hress og hraust þrátt fyrir allt.
Síðan er Lundúnaferð á döfinni og það er gríðarleg stemning fyrir ferðinni. Fraukurnar eru komnar með Vindáshlíðarfíling, farnar að útbúa lista yfir föt, finna til regnhlífar, munda pyngjuna og bara rífa upp steminguna. Inga bíður á hinni línunni og undirbýr Kvenfélagið. Búið er víst að panta merktan bíl og við verðum eins og drottningar í stórborginni. Höfum nú uppgötvað að við erum víst vaxnar uppúr rölti á Oxford Street. Nú skal bara spígsporað um Regent Street og Kensington High Street. Þar bíða víst flottustu búðirnar í táninu.

Myndin er af Aðalsteini fyrir framan strætóinn sem Risessupabbi skar í sundur í skapofsakasti!

Rífandi stemning á Mr. Skallagrímssyni

2007-04-20T11:37:00.000-07:00

Við fórum með vinnunni á Sögusetrið í Borgarnesi á síðasta vetrardag. Það var mjög skemmtilegt. Fyrst var boðið í mat og síðan hófst leiksýningin Mr. Skallagrímsson í flutningi Benedikts Erlingssonar. Þetta var allt mjög skemmtilegt og sýningin stórkostleg, bæði upplýsandi og með miklum húmor og skemmtilegheitum. Það var gríðarlega gaman að mæta á söguslóðir Eglu og vera bent út um gluggan þar sem knörrin lögðu að á landnámsöld. Já, nú ætla ég bara að drífa börnin mín á sýninguna og sjá leikritið aftur. Nú, ekki er verra að draga fram Eglu og rifja aðeins upp ættarsögu Kveldúlfs, tveggja Þórólfa, Egils, Ásgerðar, Gunnhildar og allra sögupersónanna. Títt var rætt um sveitarstjórnarmál í Noregi um 870 og þá í tengslum við Harald Hárfagra. Sögusetrið í Borgarnesi er alveg frábært framtak. Hér að ofan eru vinnufélar mínir, þeir Guðjón og Maggi Héðins í góðum fíling áður en sýningin hófst. Ekkert smá flott dísæn húfa sem GM skartar.

Spennan magnast

2007-04-16T09:15:00.000-07:00

Er bara í góðum fíling. Við vinkonurnar erum að undirbúa Lundúnaferð í maí. Allt er að ganga upp hjá okkur og spennan magnast. Undirbúningur er hafin Bandaríkjum Norður Ameríku, á Fróni og síðan á Montipieler í UK. Já, það er ekkert verið að ráðast á garðinn þar sem hann er lægstur.

Líka fermig hjá Þórunni Hjartadóttur og fjölskyldu

2007-04-01T14:36:00.000-07:00

Við vorum boðin til Tótu og familiu í fermingarveislu Júlla. Veislan var að að sálfsögðu haldin í Framsóknarsalnum í Kópavogi. Þarna var margt um manninn, örugglega um 100 manna veisla með íslensku og þjóðlegu bakkelsi og þvílíkum hnallþórum og gúmmolaði. Tóta var í sparidressinu og Júlli var svo fallegur, í teinóttum fötum og í bleikri skyrtu með bleikt bindi. Familían var á fullu í eldhúsinu og allt var þetta með miklum myndarbrag. Gaman var að sjá allt fólkið þarna í veisluni. Normið hjá Þórunni er svo stórt og allir eru alltaf velkomnir. Vinir og vandamenn úr Hlíðarhjallanum, Unnar þrjár og fleiri sem ég kann ekki að nefna. Auðvitað var Gunni Svenna bróðir mættur með sparibindið. Hér að ofan er undirrituð, Tóta og Gunni og Larson sjálfur á bakvið. Umræðurnar voru fjörugar, rætt um álver og bílaviðgerðir, pólitík og margt fleira skemmtilegt. Bara að manni hitnaði ekki í hamsi ...

Ferming hjá Halldóri og Siggu

2007-04-01T14:29:00.000-07:00

Við vorum boðin í fermingarveislu til Halldórs og Siggu í Skógarhjallann í dag. Arnar Ingi var að fermast og haldið var veglegt fjölskylduboð í tilefni dagsins. Pabbi mætti í sparidressinu og í hjólastólnum. Bárður sótti hann og þetta var alls ekkert mál þegar allt kom til alls. Hér er sá gamli með fermingarbarninu, Arnari, og Siggu mömmu. Síðan var Linda Björk svo falleg að það varð líka að taka mynd af henni með langafa.

Krabb, krabb, krabb

2007-03-30T15:57:00.000-07:00

Nú er húsmóðirin á bænum í hevý verkefni við að endurreisa heilsuna.
"Litlir björgunarsveitarmenn" eru tilbúnir tilverka og verða að næstu vikurnar.
Er búin að fá hlýjar kveðjur frá vinkonum og vinum og er hrærð yfir því. Var að ljúka við að lesa bókina "Fimm manneskjur sem þú hittir á himnum" og það er yndisleg lesning. Síðan gaf ein vinkona mín mér bók um faðmlög. Alveg frábær bók sem ég mæli með. Já, nú er bara að herða upp hugann, virkja familíuna í heimlisstörfum og leggja í hann alveg kokhraust og hress.

En ég er bara fúl yfir öllum kostnaðinum sem fer í lyfja- og læknisþjónustu. Í hvert skipti sem maður hittir sérfræðing borgar maður nokkra þúsundkalla. Síðan er nú afslátturinn af lyfjum eitthvað minni en lofað var. Jú, og síðan er gríðarlega dýrt að fara í myndatökur hjá kerfinu, kostar heilar 18.600 kr. Segi nú ekki meira. Hrikalega lélegt heilbrigðiskerfi sem ræðst á veika og kroppar af þeim pening við öll tækifæri. Á bak við afsláttarkortakerfið hjá TR er hrikalega dýrt bákn og margir starfskraftar sem kosta mann snúninga þegar maður hefur um nóg annað að hugsa. Já, ég er bara grautfúl. Ekki það að ég tými ekki að borga, en mig langar bara að kaupa allt annað en lyf og læknisþjónustu sem maður er löngu búin að borga fyrir. Og hana nú ...

Kvedja fra Kanari

2007-03-23T14:17:00.000-07:00

Kaeri Adalsteinn og co.
Vìd hofum thad gott her a Kanari. Thad er mjog eydilegt her og Sahara sandur yfir ollu. Thegar eg skrifa thetta erum vid a Blues haetid i baenum og thad er mjog gaman. Leitt ad heyra med Gullveigu, en svona er ad eiga lifandi fiska. Keypti handa ther gjafir i dag. Hafdu thad gott hja bróa og systu. Knuskvedjur fra pabba og mommu.

P.S. Ertu buin ad kikja i geldudyrabudina til ad skoda nyjan gullfisk ?

Heilsan í fyrrirrúmi

2007-03-18T08:53:00.000-07:00

Nú er verkfni framundan varðandi heilsuna hjá húsmóðurinni á bænum. Fjölskyldan ætlar að vera ægilega dugleg, og eru menn strax byrjaðir að æfa sig. Hjónakornin ætla að safna kröftum á Kanarí og börnin verða heima og sjá um sig sjálf. Nú er bannað að leggja sig um miðjan dag, dóttirin skúrar einu sinní í viku og menn skiptast á því að elda og kaupa inn. Algjör lúxus ...:-)

Huggó á Nesinu

2007-02-24T14:20:00.000-08:00

Frv. Kristján litli og Aðalsteinn með köttinn Gunnu.

Þetta var mjög fallegur dagur. Við Aðalsteinn fórum og fengum okkur morgunmat í bakaríinu á Dalveginum. Síðan skutluðumst við fram og til baka um höfuðborgarsvæðið og enduðum á Nesinu hjá Gunnhildi og fjölskyldu. Það var vorveður í lofti og vinkonurnar sátu bara úti á palli og prjónuðu. Að venju var mannmargt á bænum og von á 20 manns í mat.

Mikið var skrafað og hlegið. Nú skal blása til utanladsferðar og heimsækja vinkonu okkar í London. Rokurnar ætla að drífa sig og gera víðreist í borginni, fá sér te á Tiffanys og vera nú dálítið kúltúrlegar svona í eitt skipti fyrir öll. Ein kemur alla leiðina frá New York svo það stendur heilmikið til. Nú er bara að hrista af sér allt slen og rífa upp stemninguna ... Þessu má enginn okkar missa af.

Gaman í leshring

2007-02-08T13:18:00.000-08:00

Það er gríðarleg stemning í leshringnum hjá Katrínu. Nú höfum við lokið lestri þriggja íslenskra skáldsagna og þriggja ljóðabóka. Í gær heimsótti okkur Bragi Ólafsson rithöfundur og umræðuefnið var bókin hans "Sendiherrann." Það var mjög ánægjulegt hve konurnar í leshringnum höfðu ólíka upplifun af bókinni. Sumar voru bálreiðar og fúlar yfir því að hafa verið að eyða tíma í þessa bók því hún væri svo hundleiðinleg. Og ein spurði meira að segja hvort maðurinn gæti virkilega lifað af þessum skrifum sínum. Persónurnar væru óintresant og leiðinlegar. Ekkert nema smáatriði, blettur í teppi, líil hneta í vasa og þar fram eftir götum.

Ég var ekki sammála þessu. Mér fannst bókin þrælskemmtileg og gríðarlegur húmor í henni. Sturla Jóni var lýst með húmorískri lýsingu á misheppnuðu ljóðaskáldi sem lifði lífi sinu í gegnum látinn frænda sinn. Hann stal ljóðum frændans og frændinn stal mömmu Sturla Jóns. Aðalpersónan er sannkallaður einfari sem hugsar mest um sjálfan sig, út frá sínum þrönga og snobbaða sjónarhorni þar sem allt þarf að vera svo fínt og kúltíverað á yfirborðinu. Samt er hann bara misheppnað meðaljónaljóðskáld sem starfar sem húsvörður í Reykjavík. Hann á líka fimm börn sem alast upp hjá móður sinni og kaupfélagsstjóra fyrir Austan. Sturla Jón er stöðugt upptekinn af einskys nýtum hlutum eins og blettinum í teppinu á hótelherberginu sem hann reyndi að þurrka með kósettpappír og lítilli lukkuhnetu í frakkavasa sínum. Þetta sagði skáldið að væru vörðurnar í sögunni. Sturla Jón kaupir sér Aquascutum frakka í Sævari Karli áður en hann fer á ljóðahátíðina í Litháen. Frakkinn átti að hlífa honum og veita skjól. Enda enginn smá flík því þetta var Aquascutum frakki. Hann kemst reyndar aldrei á ljóðahátíðina, því hann er svo fullur og misheppnaður allan tímann. Frakka Sturlu Jóns var stolið á kaffihúsi og Sturla gerði sér lítið fyrir og stal öðrum amerískum frakka af Ameríkana. Þetta verður síðan til þess að hann fer ekkert á ljóðahátíðina, og hann flýr alltaf af hólmi. Hann lendir samt á sjens í ferðinni með konu af sama sauðahúsi og í bókarlok skála þau fyrir ferðinni til mömmu hennar í Hvíta-Rússlandi. Hann var ekki alveg ástríðulaus karlinn og það er létt yfir parinu í bókarlok, enda vel hífuð og skálandi. Skáldið upplýsti í gær á fundinum að fleiri bækur væru væntanlegar í seríunni um Sturla Jón. Til dæmis ætlaði hann að skrifa sögu Jóns pabba Sturlu og segja frá því hvað hann var að gera meðan Sturla dvaldi í útlandinu. Mjög spennandi! Já, og síðan myndi maður alveg vilja heyra meira af alkóhólistanum Fanneyju, móður Sturlu Jóns, sem er ansi litríkur karakter. Já, þetta verður kannski bara algjört söksess hjá rithöfindinum eins og Ísfólkið forðum daga.

En á einhver "Í húsi Júlíu" eftir Fríðu Sigurðardóttur? Nú vantar mig hana ...

Yndislestur með Katrínu

2007-01-18T13:33:00.000-08:00

Ég skráði mig í leshring hjá Endurmenntun H.Í. Planið er að lesa rjómann úr jólabókaflóðinu. Fyrsti hittingurinn var í gær og ég var gríðarlega spennt að sjá hverjir myndu mæta. Alveg eins og þegar maður fer í ferðalag og skoðar fólkið sem er að leggja af stað í rútunni. Þetta er alveg það sama, hópurinn er að leggja af stað í leshring. Þarna voru saman komnar um 20 konur á aldrinum 40-60 ára. Já, karlmenn eru víst hættir að lesa bækur var mér sagt.

Fyrsta verkefnið var að lesa bókina Tryggðarpantur eftir Auði Jónsdóttur. Ég las í einum grænum eins langt og ég komst í bókinni og hélt á fyrsta fundinn. Var ekkert allt of hrifinn af þessari bók, aðalsöguhetjan Gísella finnst mér óintresant kona, leiðinleg, alltaf með víngutl í glasi, lesandi glanstímarit og lifir yfirborðskenndu lífi. Gísella þessi á heima í stóru húsi sem hún erfði um tvítugt, auðvitað er hún einhleyp og barnlaus. En arfurinn sem hún hafði fengið um árið var uppurinn og hún þurfti einhvern veginn að dekka lúxus neysluna sína. Froðukaffið, veitingastaðina og allt það. Hún ákveður að opna hús sitt fyrir þremur konum sem eru í húsnæðisvandræðum og hefst þá sagan. Hún setur húsreglurnar og átti líka að hafa síðasta orðið ef upp kæmi ágreiningur. Mér fannst þessi saga svona frekar mónótónísk og sögupersónan finnst mér grunn og hún þroskast ekki neitt í sögunni. Hún bara versnar í maganum og virðist öll vera á taugum. Allt svona frekar óintresant.

Það kom mér hins vegar mjög á óvart hvað marga fleti var hægt að sjá á þessari sögu og kannski var hún alls ekki leiðinleg þessi bók ef maður rýndi aðeins dýpra. Ein konan í hópnum, Ulla Magnusson, var hörð á þeirri kenningu að húsið hennar Gísellu væri Evrópa og leigjendurnir væru inflytjendurnir. Þar er sífellt verið að setja reglur og segja þessu fólki hvernig það á að haga sér. Það er líka dálítið skrítið hvað Gíslella þessi fer illa með allt hráefni sem hún kemur nálægt í matargerð, en konunum tekst að töfra framm ljúffengar veitingar úr nánast engu. Þetta fannst Ullu allt meika sens ef maður læsi bókina út frá þessari Evróputeoríu. Spennan magnast í bókinni og uppgjör verður óumflúið. Held bara að ég mæli með bókinni, allavega var stórskemmtilegt að spjalla um hana.

Frú Casual smart

2007-01-14T05:06:00.000-08:00

Bauð vinkonum mínum í hnallþórukaffi svona fyrir ekta "júffertur" eins og við erum. Gott að hitta karlana og börnin og við eigum auðvitað að vera miklu duglegri að draga fylgifiskana með. Nú erum við boðnar í stórafmæli um næstu helgi (sjá www.olol.is) og umræðan beindist auðvitað að dresscodinu sem er casual smart. Ella var ekki lengi að finna út úr þessu vandamáli. Hún dreif mig ásamt Þórdísi og Lóu litlu í Smáralindina og við örkuðum um Debenhams svona eins og við værum á raunveruleikaþætti á Skjá einum. Skemmtum okkur líka konunglega. Ella og Þórdís voru stílistarnir en ég viðfangið. Þær rassaköstuðust um alla búð og funndu ótrúlegustu flíkur. Ekki voru þær í vandræðum stúlkurnar. Keypti heilan helling fyrir spottprís og vitið þið - held ég sé orðin casual smart í eitt skipti fyrir öll. Ella og Þórdís takk kærlega fyrir hjálpina - gott að eiga svona góðar vinkonur.

Nýja brumið í Hlíðarhjalla

2006-12-28T05:14:00.000-08:00

Héldum jólin í Hlíðarhjallanum og buðum pabba að borða með okkur. Almennt voru heimilismeðlimir þreyttir eftir jólastapp í Bónus og Pizza hut. Það er gríðarleg vinna að halda svona hátíð og eins gott að vera í góðu formi til þess. En ekki er öll nótt úti enn, um áramótin ætlar húsmóðirin að sitja á rassinum og láta þjóna sér. Heimilismeðlimum ætti ekkert að vera að vanbúnaði í nýja og fína eldhúsinu. Myndin er bara fake, allir í þykjustunni voða glaðir!

Yngsti heimilismeðlimurinn var samt mjög ánægður, hann fékk fínar jólagjafir og var bara hamingjusamur.

Dúna núna

2006-11-21T03:55:00.000-08:00

Erum búin að lenda í ótrúlegustu ævintýrum með gistingu. Héldum að við hefðum dottið í lukkupottinn því það tókst að redda fyrir okkur íbúð með öllu. Ég brunaði á staðinn og tók íbúðina án þess að skoða hana fyrst. Í ljós kom að þetta var ósamþykkt íbúð og hálfgerð brunagildra. Við vorum svo lukkuleg að geta hent þvotti í þvottavél, en í ljós kom að afrennslið af vélinni lenti í klósettvaskinum sem var lítill. Þannig að þegar þvottavélin dældi af sér flæddi uppúr vaskinum og rafmagnsleiðslur voru líka eitthvað skrítnar. Ekki nóg með það heldur var íbúðareigandinn á efri hæðinni geðill og leiðinleg. Hún fékk áfall af því að Sigmar lagði bílnum sínum fyrir aftan bíl dóttur hennar og það var dauðasynd og mikið æsingamál að hafa bílastæðamálin í lagi. Síðan fórum við að hugsa. Svona tökum við á móti erlendu vinnuafli og látum það hýrast í ósamþykktum holum víð á dreif um bæinn. Myndum við vilja að það væri svona komið fram við okkur fjarri heimalandinu, nei aldeilis ekki. Við bara pökkuðum saman og fórum á Dúnu og erum þar núna :-)

Allt á hvolfi

2006-11-18T04:35:00.000-08:00

Allt er á hvolfi í íbúðinni hjá okkur. Iðnaðarmennirnir hafa verið mjög duglegir nema hvað múrarinn stakk af til Frankfúrt og ég veit ekkert hvenær hann kemur til baka! Málarinn kemur í dag og byrjar að mála og parketmaðurinn kemur eftir helgina. Þetta verður ekkert smá flott, en hörmung meðan á þessu stendur. Síðan kemur InnX eldhúsið í vikulokin og allir bíða spenntir. Var að tjekka á íbúðum til leigu hjá BHM í bænum en allt er fullbókað. Er ekki viss um að við höfum það af að vera hérna í þessum framkvæmdum. En OK, tökum bara einn dag í einu.
Valgeir brá sér í múrarahlutverk og reif af flísarnar í þvottahúsinu, ansi pottþéttur drengurinn með sólgleraugu og eyrnatappa ... :-)

Þakklátir Pólverjar

2006-11-06T03:40:00.000-08:00

Um helgina lenti ég í ótrúlegustu ævintýrum. Ég gaf heimilistækin úr eldhúsinu mínu og óskaði eftir smá aðstoð við að henda dóti í Sorpu í staðinn. Til mín hringdi fólk úr öllum áttum og síminn stoppaði ekki alla helgina. Ungt listafólk tók bakaraofninn og helluborðið í nýja sumarbústaðinn sinn, hefði heldur viljað gefa þetta einhverjum öðrum! Ungur laghentur maður kom og hirti uppþvottavélina. Rúsínan í pylsuendanum voru síðan Pólverjar sem fengu ísskápinn sem ég hélt að enginn vildi. Unga fólkið var svona gasalega hrifið, fór með skápinn heim til sín og hann var bara svo sætur þegar hann var kominn inn til þeirra. Í ljós kom að þetta fólk bjó í íbúð í Hlíðunum og vantaði allt í búið. Við gáfum þeim það sem til féll og mikið voru þau þakklát.

Já, ég hef verið að hugsa mikið um þetta fólk og litlu stúlkuna þeirra. Ekki erum við að bjóða þeim uppá glæsilegar aðstæður. Þetta er semsagt fólkið sem er að vinna störfin sem við lítum ekki við. Menn geta bara hírst í kjallaraholu á dýnu með teppi yfir sér. Algjör óþarfi að eiga sófa eða sjónvarp. Og lítla stúlkan, hún getur bara lært á gólfinu. Og svo er maður að velta því fyrir sér hvernig heimilistæki maður eigi að kaupa, Miele eða DiDitrich. Hvort ætli sé betra???

Gestaboð Jóhönnu

2006-10-18T08:29:00.000-07:00

Við fórum allar kellurnar í húsmæðraorlof upp í sveit. Jóhanna Dikk sá um matargerðina og brilleraði í eldhúsinu. Mikið var gott að borða og spjalla og fara í pottinn. Ég var bara spök og fór ekkert í pottinn, ekkert að ganga og hvíldi mig gasalega vel. Var bara eins og gömul kella - en nú er heilsan öll á uppleið og ég ætla að verða aftur ung og spræk. Þetta er víst bara spurning um hugarfar.

Nýkomnar frá Köben

2006-10-04T06:19:00.000-07:00

Ég er nýkomin frá Köben og fór með Vidísi og Maríönnu Magúsdóttur vinkonu hennar. Þetta var fín helgarferð. Stelpurnar krossuðu upp og niður Strikið og keyptu sér ný föt og alls konar glingur. En Strikið nægði þeim ekki alveg heldur fóru þær líka í einhverja Fiskitorfu (Fisketorven) sem var stútfull af búðum, svona Smáralind. Ég ætlaði þangað með þeim - en meikaði ekki lengra en inn fyrir þröskuldinn og pantaði leigubíl niður í miðbæ! Bara flökraði við öllum búðarholunum - afsakið. Eitthvað var nú miðbærinn og gömlu húsin huggulegri.

Ég var hins vegar mestallan tíman ein með sjálfri mér á kaffihúsum, söfnum og einhverjum búðum eða bara á göngu um miðborgina. Fílaði stemninguna í Nýhöfninni, hafði nóg að lesa og bara andaði að mér danska kúltúrnum. Fór t.d. á Bertels Thorvaldsens museum og það var mjög áhrifamikið. Maðurinn gerði víst um 500 skúlptúra á æfi sinni og alveg magnað að sjá verkin hans. Danirnir hafa byggt stórt safn utanum skúlptúrana og það var mjög flott. Ég vildi endilega að stelpurnar færu þangað - en það var vonlaust að fá þær þarna inn. Gasalega er ég annars ánægð með Vigdísi - hún er mjög velheppnuð stelpa og með opinn huga þó hún hefði ekki áhuga á skúlptúrunum hans Thorvaldsens.

Hereford og Hard Rock

2006-10-03T07:05:00.000-07:00

Þær stöllurnar voru semsagt aðallega á Strikinu og fóru reyndar á eitt safn, Erotisk museum (svona typpasafn....) og voru gasalega hrifnar. Ég fékk mér bara kaffi á meðan og las Flugdrekahlauparann. Ég var orðin sársvöng á öllum lýsingunum í bókinni á ilmandi naan brauði, safaríku kebab kjöti og hrísgrjónum. Hefði alveg verið til í að prufa afganskan eða indverskan mat í ferðinni - en ekki komst það fyrir í dagskránni og ekki er ég heldur viss um að stúlkurnar hefðu verið til í það. Nei, við skyldum sko borða á HardRock eða Hereford steikhouse og almennilegar amerískar steikur eða hamborgara - takk fyrir.

Við skoðuðum sívalaturninn á leiðinni í Christaníu. Stelpurnar gengu upp í turninn (um 400 þrep) en ég bara fékk mér danska rjómapönsu og kaffi sem var mjög notalegt. Síðan héldum við ferðinni áfram til að skoða Christaníu og kíktum á stemninguna þar. Nóg var af dótaríi til sölu, afgreiðslumennirnir reykjandi eitthvað annað en venjulegar sígarettur og eitthvað var ilmurinn í loftinu öðruvísi en maður er vanur! Stúlkurnar skoðuðu þarna skartgripi og hasspípur og fleira sem maður sér ekki annars staðar.

Vigdís og Maríanna á myndinni hér að ofan á safninu vinsæla með erótískt listaverk á milli sín sem vakti mikla kátínu.

Gakktu hægt inn um gleðinnar dyr

2006-08-02T14:17:00.000-07:00

Nú er Valgeir minn orðinn 19 ára og á leiðinni í skemmtiferð til Spánar með vinum sínum. Það gleymdist að huga að ýmsum smáatriðum eins og að vera með vegabréfið í gildi. Drengurinn þurfti að borga 10.000 kall fyrir hraðþjónustu og þurfti síðan að brenna á bílnum sínum til Njarðvíkur til að sækja vegabréfið. Alveg undarlegt hvað Sýslumannsembættin eru alltaf svifasein með tækninýjungar. Hvers vegna tekur svona marga daga að útvega nýtt vegabréf á tíma upplýsingaaldar og alþjóðavæðingar? Og hvers vegna í alvörunni er þjónustan svona dýr ? - Alþýðukona í Kópavogi er víst ekkert spurð - hún ræður engu.

Hún bara krossar sig í bak og fyrir og vonar að drengurinn komi heill heim að viku liðinni. Strákarnir ætla á "sjóbanana" jetsky, í fallhlífarstökk, teygjustökk og allt nógu kraftmikið, skemmtilegt og hættulegt. Jakkafötin eru komin í ferðatöskuna svona ef það skyldi vera "dresscode" á einhverjum skemmtistöðum. Við höldum okkur fast meðan drengirnir eru í burtu og vonum að allir komist þeir heilir heim. Myndin er af Valgeiri og afa hans á Skrúfudaginn í Fjöltækniskólanum, s.l. vor. Nú er bara að halda sig á brautinni beinu ...

Livet er ikke de værste man har ...

2006-07-25T15:01:00.000-07:00

Með batnandi veðurspá fyllist maður bjartsýni. Nú á að hitta ættingjana austur í sveitum og eiga góðan dag með familíunni. Heilsan er öll uppávið og lundin er að verða léttari. Nú er bara að draga fram sommerlitteraturen ... Það er víst nóg af góðu lesefni til. Til dæmis er ég komin með í hendurnar bók sem heitir: "The seven sisters" og er eftir Margaret Drabble. Bókin þykir afar skemmtileg og lýsir hugarheimi konu sem er að takast á við nýtt líf eftir skilnað. Stórspaugilegt er að lesa lýsingar hennar á nýjum lífsstíl og málefnum sem tilheyra því að vera einhleypur. Síðan er ég með aðra bók sem er enn áhugaverðari og heitir hún "Kaffeslabberas" eftir kaffiþerapistan Tinu Scheftelowitz. Tína þessi kennir Dönum að drekka eðalkaffi og hafa þau hjónin rekið AMOKKA kaffihús á østerbro í nokkur ár. Vinkona mín sem er að pakka búslóðinni sinni gaukaði þessum góðu bókum að mér. Þarna eru kaffiréttir og girnilegt og gómsætt meðlæti - aldrei að vita nema að maður töfri fram eðalkaffi og gúmmolaði ...

Pabbi

2006-07-24T12:02:00.000-07:00

Nú er pabbi minn orðinn veikur og kominn á sjúkrahús. Svona er víst lífið, það skiptast á skin og skúrir. Myndin er af Auði og pabba á jarðafarardag mömmu.

Lífsins tröppugangur

2006-07-22T12:43:00.000-07:00

Í góðri bók sem ég á stendur: "Þú stígur upp lífsins þrep, sem liggja til eilífðar ... Undirstöðurnar eru kannski vandséðar, týndar og faldar, en ef Guð væntir þess að þú klífir upp, þá hlýtur hann að hafa tryggt að þrepin bresti ekki." (24 st. bókin, bls. 204).

Prinsessuafmæli

2006-07-22T12:34:00.000-07:00

Gönnsó vinkona mín átti afmæli um daginn. Hún hélt upp á það með pompi og prakt og gasalega var hún sæt með bleiku kórónuna ... Óhætt er að fullyrða að hún yngist með hverju árinu. Börnin busluðu í heitum potti á meðan fullorðna fólkið spjallaði og nærði sig á grilluðum humri. Eftirrétturinn var líka gómsætur; niðurskornir ávextir s.s. jarðaber, kíví, melónur og margt fleira með heitri March sósu og þeyttum rjóma. Namm namm ...

Heillakallinn minn

2006-07-01T16:52:00.000-07:00

Til hamingju með heilladaginn þinn, heillakallinn minn.
Héldum þessa fínu 10 ára afmælisveislu fyrir bekkjarfélaga Aðalsteins og fjölskyldumeðlimi. Krakkarnir fóru í ratleik sem teygði sig um Kópavoginn þveran og endilangan. Fjársjóðurinn fannst að lokum í Alfhólnum og menn skiptu glaðir góssinu á milli sín. Síðan var horft á Blues Brothers myndina og afmælisbarnið bara lukkulegt með daginn.

Umvafinn kvenfólki - það get ég svarið

2006-06-29T16:32:00.000-07:00

Mr. Sigmar Þormar naut mikillar kvenhylli í Hollywood. Þarna er hann í örmum Marlínar Monroe. Hin íslenska Marlin gefur henni ekkert eftir...
Myndin er tekin í kvikmyndaveri í Hollywod við Garda sumarið 2006.

Við Gardavatn á Ítalíu

2006-06-29T15:56:00.000-07:00

Við höfum verið við Gardavatnið síðan 21. júní. Ég leitaði grimmt að Netkaffistað til þess að geta bloggað upplivelsið en engir voru þeir sem við funndum við Garda. Vorum með háleitar hugmyndir um kúltíverað sumarfrí í Flórens og Písa á eigin vegum en öll plön hrundu vegna sólarhita. Þegar við skildum við Vigdísi í Trieste þá leigðum við okkur bílaleigubíl og rúlluðum af stað til Veróna. Ég var tilbúin með Dalmatíu músíkina fráVasco vini mínum síðan við fórum í sjóferðina til Rovinj. Vasco jóðlaði og söng alla leiðina til Veróna Króatísk lög frá Dalmatíu; Marínara; Neka Neka og fleira skemmtilegt sem ég fílaði ansi vel, en feðgarnir ekki eins hrifnir. Það var þessi gríðarlegi hiti í Veróna, örugglega hátt í 40 stiga hiti. Við rétt kíktum á Arena hringleikahúsið en það var lokað þegar við komum. Arena er eitt af elstu hringleikahúsum heims og þar eru reglulega haldnir tónleikar með frægum listamönnum. Eric Clapton var þarna bókaður bráðlega og Ítalíusjarmörinn Andrea Boticelli. Við komum okkur snarlega í burtu úr hitanum og keyrðum til Garda. Fyrir einskæra tilviljun þá fundum við gasalega gott hótel með sundlaug og öllu og smelltum okkur á það. Hótelið heitir Panoramica og dregur væntanlega nafn sitt af útsýninu yfir vatnið, en ekkert var útsýnið vegna hitamisturs.

2006-06-29T11:12:00.000-07:00

Hitastigið var alla vikuna milli 34 til 37 stig sem er 10-12 gráðum meira en meðalhiti í lok júní. Við vorum gjörsamlega að bráðna og gátum lítið annað gert en að liggja undir sólhlíf í skugga og kæla okkur öðru hvoru í sundlauginni. Við mælum með Panoramica sem er fjölskyldurekið hótel rétt fyrir utan Bardolini sem er lítill bær við Garda vatnið. Það var svo heimilislegt að sjá ömmuna á níræðisaldri vera að vökva blómin og soninn og barnarbörnin vera í hótelþjónustunni. Kaffið hjá þeim var líka mjog gott. Okkur var síðar sagt að Bardolini svæðið við suðaustur Garda væri fallegasti hlutinn og skemmtilegastur við vatnið. Við keyrðum í kringum vatnið og römbuðum fyrir tilviljun inn í svokallað "Movieland." Þetta var svona stæling á amerísku kvikmyndaveri eins og þau eru í Hollywood. Í kvikmyndalandi var allt að gerast, upptökur voru á hárinu, Rambo var í skotbardaga að frelsa ástkonu sína og Blues Brothers voru að skemmta ásamt aðlandi dansmeyjum. Við vorum æðisilega upprifin og dvöldum í kvikmyndaverinu allan daginn. Blues Brothers heilsuðu okkur og buðu okkur í bíltúr í Blues brothers bílnum sem var lögreglubíll sem þeir höfðu stolið. Þetta var allt saman listamannalega vel gert og skemmtilegt. Allt svona amerískt og Hollywoodlegt. Við brugðum okkur í kafbát og árið var 1942. Þetta var "Das Boat" þýska kvikmyndin um kafbátinn sem sökk í heimsstyrjöldinni síðari. Við fórum auðvitað niður í bátinn og urðum rennandi blaut og vorum ægilega skelkuð þegar báturinn sökk og hafnaði á hafsbotni. Það frussaðist vatn inn í bátinn og hann skakaðist allur til og frá. Þetta atriði var það eina sem ekki var amerískt í stúdíóninu. Mikið vorum við fegin að komast aftur út í hitamolluna.

Myndin hér að ofan er af Blues bræðrunum og Aðalsteini ásamt mömmu sinni. Nú ætlum við svo sannarelga að leigja myndina og skoða hana ofan í kjölinn.

Brenndar og alsaelar i Kroatiu

2006-06-15T09:31:00.000-07:00

Kaeri Valgeir.
Erum enn i Istriu, brennd og alsael i solinni. Her er fjolskrudugt dyralif. Litlar saetar edlur, fullt af maurum, fidrildum, biflugum, ikornum, broddgoltum o.fl. Adalsteinn hefur svo gaman af thessu og er alltaf ad reyna ad festa edlurnar a filmu. Thaer skjotast snoggt yfir hellurnar og eru i felulitunum i grasinu.

I dag forum vid a steinsteypta strondina og flatmogudum thar. Fengum okkur ad borda a turistastad og nutum dagsins. Aetlum til Pula a sunnudaginn og keyptum ferd af solukonu a strondinni. Thetta er vist fallegur baer sydst a Istriuskaganum med Romverskum fornmynjum. Hlokkum til.
Jaeja Valgeir, erum a leid a hladbord a hotelinu. Gasalega girnilegt svona eins og vid prufudum a Ponet Mar um arid. Erum annars ad aerast i Istriutonlist og folki i thjodbuningum med hvitar skuplur a hofdi! Karlarnir blistra a flautur og nikkur og jodla med. Aegilegur filingur a hotelinu Lagnuna Park, allt a lifna tharna vid.

Hafdu thad gott og bid ad heilsa afa og ommu og oska theim gods bata.
Thin mamma og co.

Istriufarar i solarfiling

2006-06-13T14:46:00.000-07:00

Kaeri Valgeir.
Thetta var heitur og godur dagur. Vid flatmogudum i solinni og kaeldum okkur i sundlauginni. Forum a pizzustadinn vid strondina i hadeginu a Laguna park og sidan tok vid hvild og solbad i eftirmidaginn. Um kvoldid forum vid ut ad borda med samstarfskonu minni, Audi og hennar folki. Alltaf skal madur hitta goda vinnufelaga i sumarfrium, og thad er svo skemmtilegt ad kynnast nyju folki. Vid tokum turistalestina til Porech og forum saman ut ad borda. Vid fengum thennan fina mat og sidan var horft a fotboltann. Kroatia og Brazilia kepptu. Menn klaeddu sig i raudkoflotta boli og voru gifurlega spenntir ad fylgjast med leiknum. A leidinni heim vorum vid buin ad lofa tifolii, en Kroatarnir fara svo snemma ad sofa og allt var ordid hljott klukkan 11. Vid gengum heim i myrkri.

Myndin er af okkur, Auði og fjölskyldu, Katrínu systur hennar og fjölskyldu i Kroatiuferdinni. Krakkarnir heita Nonni, Bryndis (Disa), Rosa og restina thekkir thu. Myndin er tekin a veitingastadnum thar sem vid bordudum i kvold.

Hafdu thad gott kaeri Valgeir, vid hlokkum til ad sja thig.

Fleiri myndir fra Feneyjum

2006-06-12T13:40:00.000-07:00

Uhm ... hvada fallegu born eru thetta. 'A hufunni hja straknum stendur ,, svona viljum vid hafa thad - ekkert vesen og allt i godu lagi." Krakkarnir eru a Akademiubrunni 'a leidinni ur ferjunni inn i baeinn. Ef vel er gad sest ad stelpan er med glaenyja eyrnalokka, sem mommu henni tokst ad prutta nidur 'i Porech um helgina sidustu. Kvedja fra Vigdisi og Adalsteini i Feneyjum.

'Istriufarar i Feneyjum

2006-06-12T13:10:00.000-07:00

Kaeri Valgeir.
I dag forum vid til Feneyja. Vid logdum af stad snemma i morgun og tokum ferju yfir til 'Italiu. Thetta var um tveggja og halfrar stundar ferd. Thad var um 26 gradu hiti og mjog fallegt vedur. Vid byrjudum a thvi ad fara a Markusartorgid. Thar er Markhusarkirkjan og hertogahollin. Vid settumst tharna nidur og fengum okkur bjor og kaffi og hlustudum a fallega italska kaffihusatonlist. Alveg otrulega skemmtilegt. Sidan lobbudum vid um Feneyjar og kiktum i budir og skodudum karnevalsgrimur, en allt er tharna fullt af Feneyskum karnevalsgrimum og buningum. Vid stodumst ekki freystinguna og keyptum eina. Vid stoppudum 'a morgum kaffishusaborum og smokkudum Feneyskt bakkelsi og audvitad cappucino. Vigdis keypti ser glingur og keypti ,, suvenir" fyrir Gunna. Otrulegur humoristi stelpan. Adalsteinn hafdi mjog gaman af thessu, gondolakarlar siglandi a sikjunum. Bornin vildu samt ekki italskan mat og foru a MacDonald og bordudu ameriska hamborgara. Eftir labb og skodun um Feneyjar gengum vid til baka thar sem batsferjan lagdi af stad til Porech i Kroatiu. Vid komum thangad threytt eftir langan og godan dag. Hafdu thad gott, kaeri Valgeir og vertu nu stilltur og godur eins og alltaf. Hlokkum til ad sja thig.
Adalsteinn og mamma.

P.S. Myndin er tekin 'a Markhusartorginu af brodur thinum i dag.

'Istriufarar bidja ad heilsa Valgeiri

2006-06-09T13:40:00.000-07:00

Thetta er litil kvedja til Valgeirs. Erum i Kroatiu, nanar tiltekid a Istriuskaganum. Herna er svakalega fallegt, grodursaelt og yndislegt ad vera. Vid buum i litlu fallegu husi, erum med gard og grodur i kringum okkur. Thetta er allt olikt thvi sem vid hofum adur kynnst. Strondin er steinsteypt og aldrei lausir solbekkir, segir Vigdis. Thjkodverjarnir eru svo frekir og leidinlegir. Erum buin ad fara til Porech og thad er algjor upplifun ad ganga i gegnum bainn. Allt er tharna fullt af skartgripabudum og odyru gulli. Skodudum lika basilikuna sem er stormerkileg, med skyrnarlaug og otrulega fallegum mosaik myndum fra 6. old. I gaer forum vid i sjoferd og hlustudum a kroatiska musik og attum goda stund. Adalsteinn vissi ekki hvernig hann atti ad taka thessu ollu.

I dag forum vid i ferd um Istriuskaga med hopnum okkar. Tharna voru tofrar Istriu. Vid logdum af stad eftir hadegid i rutu og fyrsta stoppid var Grosni. Thar var otrulegt utsyni yfir Adriahafid og madur sa Italiu i fjarska. Husin voru oll gomul og falleg, thetta var listamannabaer og allt var tharna fullt af litlum listagallerium. Vid fengum okkur capuccino og is og htetta var mjog notalegt. Sidan keyrdum vid til Basil og skodudum thodminjasafn baejarins og thad var agett. Sidan la leidin til strandbaejar sunnan vid Porech. Thar bordudum vid Kroatiskan mat med felogum okkar. I baenum voru fallegir stadir og litil og kruttileg hus. Kannski vid forum thangad aftur og sitjum kannski a steinhellu med kindil og kaffibolla.
En bidjum ad heilsa heim, og Valgeir vertu stilltur. Alveg hardbannad ad halda party og svoleidis :-)
Thin mamma og co.

P.S. Myndin er tekin 'i listamannabaenum Grosni thar sem systkyni thin fengu ser Kroatiskan is.

Brunch og steinsteyptar verur

2006-06-04T17:09:00.000-07:00

Við buðum Siggu vinkonu hennar Vigdísar í Brunch í morgun. Vigdís var búin að tala svo mikið um hana Siggu vinkonu. Sigga þetta og Sigga hitt, þannig að ég var orðin ansi forvitin að hitta stúlkuna. Ég undirbjó allt svaka vel, tók til í íbúðinni og nú var aldeilis ástæða til. Á borðum var nýbakað ólífubrauð, ekta breskar bakaðar bítlabaunir, beikon og auðvitað skrömluð egg. Síðan voru náttúrulega þambaðir margir lítrar af kaffi, eins og gengur. Gesturinn mætti til okkar stundvíslega og reyndist vera þessi ljúfa, vel gefna og huggulega stúlka, ættuð af Álfhólsveginum í Kópavogi. Við áttum góðar samræður og spjall um allt mögulegt; Aðventistaskóla, Smárabíó og myndirnar þar og margt fleira skemmtilegt. Hún var með ákveðnar skoðanir þessi unga dama og mættu fleiri hafa svona skynsamlegar skoðanir á lífsstíl unglinga í miðbæ Reykjavíkur um helgar. Vigdis hins vegar brá sér út á lífið nóttina áður og var ekki í beint í Brunch forminu, en ... gengur bara betur næst.

Síðan var svo kjörið að fá sér bíltúr á Álftanesið í eftirmiðdaginn og dvöldum við þar langt fram eftir kvöldi í pönnukökum og öðru góðgæti. Gasalega afslappandi að vera svona í sveitinni með börnin. Þarna voru ýmsar furðuverur, naut og svanir steinsteyptar úti í náttúrinni á meðal geimskutlu í túni!

"Peace in the walley"

2006-05-23T13:26:00.000-07:00

Nú er allt með kyrrum kjörum. Cash kvöldið liðið og ekki laust við að það sé pínu tómleiki á eftir, þetta var svo vel heppnað. Mér skilst að Álftanesgengið sé búið að spóla fram og til baka á Cash síðunni og enn í svaka gír. En hjá Mama Cash hljómar bara "Peace in the Walley" á Yarisinum. Munið þið annars ekki eftir "Peace in the Walley" sem Johnny Cash tók á tónleikunum í San Quintin fangelsinu? Hann byrjaði á því að segja: "We would like to hit one serious note ..." Síðan hljómaði lagið svo ljúflega og June var svo djúsí þarna í bakröddum.

Í góðum gír

2006-05-11T16:42:00.000-07:00

Ég er á fullu að undirbúa Cash kvöldið góða og hlakka mjög til. Eftir vinnu fórum við Vigdís ásamt Aðalsteini í bæinn og kíktum í Spútnik, Rokk og rósir og Gyllta köttinn. Ég verð að segja að ég vissi ekki að June Carter væri komin aftur í tísku. Þarna voru ekta 1950-1960 kjólar, akkúrat svona eins og amma og mamma klæddu sig í á árunum áður. Var svo ánægð þegar dóttir mín sagði mér að mömmur vinkvenna hennar myndu ekki klæða sig í kjóla úr þessum búðum!

Fórum síðan og fengum okkur Smoothie ís og Cappucino og vorum bara nokkuð brött svona í lok dags. Veðrið var líka svo fallegt, en samt dálítið kalt. Fór síðan á góðan fund um kvöldið og það var svo gott að hitta góða félaga sem eru á svipaðri hillu í lífinu.

Langur og sólríkur Laugardagur

2006-05-06T18:11:00.000-07:00

Sólríkur og góður dagur. Við gengum niður Laugaveginn og kíktum í Spútnik og fleiri búðir. Gasalega smart föt þarna. Fórum líka á Hressó, gat ekki stillt mig um að fá mér caputino og heita eplaköku með rjóma. Aðalsteinn litli er farinn að kunna sig í kaffihúsamenningunni og fær sér alltaf heitt kakó og súkkulaðiköku og auðvitað rjóma líka. Allt mannlífið lifnaði í sólinni.
Heimsótti Gunnhildi vinkonu mína á Nesið um kvöldið og við horfðum á sólarlagið úr útsýnisturninum góða. Um nóttina iðaði blokkin af unglingapartíi, menn voru í hrókasamræðum úti á svölum og sýndu engin þreytumerki.

Kidnípæ og súmóglíma

2006-04-28T16:07:00.000-07:00

Við fórum til London og Manchester í vinnuferð, þrjár stöllur úr fyrirtækinu mínu, þ.e. ég, júlíana og Halldóra Baldurs. Við fórum á skemmtilega ráðstefnu og notuðum ferðina til þess að kíkja á London í leiðinni. Það var gríðarleg semning á hótelinu okkar, Regent hotel á Piccadilly sircus. Ég mæli með þessu hóteli þrátt fyrir langa og leiðinlega ganga, fátækleg herbergi og hörmulegan morgunmat. Hótelið er svakalega vel staðsett, stutt í leikhús og búðir og alltaf góðar grúppur í kjallaranum sem spila á kvöldin seinni part viku. Svona stemmning næst ekki á Players í Kópavogi. Þarna var ekta írsk músík og þrumu góðir hljófæraleikarar og bara gríðarlegt stuð og stemmning eins og þið sjáið á myndinni.

Skjalastjórnun og Súmóglíma

Við lærðum líka að til þess að kynna verkefnið okkar sem er skjalastjórnun í fyrirtækjum þá þarf að vera vakandi fyrir nýjum aðferðum til þess að breiða út boðskapinn og fá fólkið með sér. Súmóglímukapparnir á RMS ráðstefnunni í Manchester voru gríðarlega stæðilegir. Þeir stóðu berir og afhentu skjalakassa fyrir óvirk skjöl og við smelltum þessari mynd af í leiðinni. "Grannar og fíngerðar" konur eins og við bókstaflega hurfu við hlið þessara kraftajötna!

Enginn má yfirgefa London eða Manchester án þess að fá sér "kidnípæ" þetta er svona baka með kjöti eða einhverju álíka í inní ásamt grænum baunum og kartöflumús. Mér er sagt að hálfur líter af Guinnes bjór bragðist svakalega vel með þessu.

Börnin sjá um sig ...

2006-04-18T12:34:00.000-07:00

Börnin ætla að vera dugleg og sjá um heimilið. Litli bróðir þarf að fara í skólann, útbúa nesti, sunddót og fara í skrúðgöngu á Sumardaginn fyrsta.
Vigdís verður húsmóðir á Yaris ...

Laugardagur 15. apríl 2006 Alfa í netheimum

2006-04-15T14:43:00.000-07:00

Þetta er fyrsta bloggið mitt. Ég ákvað að prófa að setja upp bloggsíðu, en finnst þetta dáltítið sérstakur miðill. Bloggið er nokkurskonar opinber dagbók fyrir alla áhugasama í netheimum. Þannig að það er um að gera að vanda sig.

Aðalsteinn er litli lestrarhesturinn minn og við áttum góðan dag saman. Ég kíkti í litlu svörtu bókina mína og þar stóð: " ... Ég verð að vera rólegur og stilltur í hverfulleika lífsins ..." Við fjölskyldan fórum niður í miðbæ Reykjavíkur, gengum Laugarveginn og enduðum á Hressó "... í hverfulleika lífsins." Við hittum Rannveigu frænku mína og áttum góða stund saman. Aðalsteinn, 9 ára, var svo impóneraður af hvalaskoðunarbisnessinum að við vorum að spá í að skella okkur í hvalaskoðun á Eldingunni á morgun kl. eitt, þrátt fyrir slæma veðurspá.